Deze blog heb ik speciaal bijgehouden voor het nuffic zij begeleiden studenten die in het buitenland gaan studeren.
Wauw, het feit dat ik hier überhaupt (Boston) ben en dat ik niets vergeten ben om te regelen of om mee te nemen is al fantastisch. Want eerlijk gezegd ben ik het type student dat het prototype student eer aan doet. Redelijk laconiek ben ik aan alles begonnen en heb ik alle voorbereidingen tot en met in het vliegtuig stappen ook zo afgehandeld.
Ik bedoel, ik was wel serieus en vastberaden maar voor mij was het belangrijkste eigenlijk om op de school te komen waar ik heen wilde (Berklee School of Music).
Ik zag dat mijn allereerste contact met Berklee stamt uit februari 2007! Da’s dus bijna twee jaar geleden… Ik wist toen wel dat ik alle tijd had omdat ik toen bezig was met mijn derde jaar aan het conservatorium (ArtEZ). Ik had zo bedacht dat het leuk zou zijn om mijn master te doen aan het conservatorium en als onderdeel daarvan naar Berklee te gaan -bijna alle artiesten die mij aanspreken in de ‘Contemporary music’ hebben daar gestudeerd. (Onder Contemporary music kun je een soort mix van impro, funk, latin, wereldmuziek, modern-klassiek, pop, rock op een soort van jazzbasis verstaan. Het kan nog veel meer betekenen maar dat is wat ik wil studeren en wil leren).
Er moesten dus een aantal dingen gebeuren. Ik moest mezelf inschrijven, toelating doen voor Berklee, toelating doen voor mijn masteropleiding, sowieso slagen voor mijn eindexamen en genoeg geld bij elkaar krijgen, een semester is hier toch al snel $ 18.000.
De inschrijving was voornamelijk een hoop bureaucratisch geneuzel. Ik moest mijn diploma’s opsturen, aanbevelingsbrieven toesturen en veel, heel veel aanvullende informatie opsturen. Vervolgens werd ik uitgenodigd om toelating te komen doen in Parijs, Berklee heeft namelijk een team met mensen dat letterlijk de hele wereld over reist om toelatingen af te nemen. Tevens was er ook de mogelijkheid dat ik een scholarship zou krijgen van hun. Dus ik met mijn basgitaar in de Thalys richting Parijs om daar toelating te doen. Echt, het viel al meteen bij binnenkomst op, Amerikanen hebben alles goed voor elkaar en geregeld! Ik werd helemaal begeleid en er was drinken en eten. Helemaal super dus.
Na mijn toelating snel weer naar huis (nou ja snel, uiteraard na een korte tussenstop op MontMartre om even een wijntje te doen natuurlijk) omdat hier mijn opleiding ook gewoon verder ging. En ja hoor, na een paar weken wachten lag er een pakketje op de deurmat van Berklee dat ik was toegelaten en dat ik ook een beurs had gekregen van hun Berklee World Scholarship Tour!
Da’s mooi, twee vliegen in een klap. In ieder geval toegelaten en zeker 1/3 van mijn tuition fee af!
Toen kwam er vanuit mijn opleiding een oproep of er mensen waren die interesse hadden om in het buitenland te studeren. Nou, daar viel ik dus onder. De beurs zou van het VSB-fonds zijn, ik moest eerst op gesprek bij een commissie van mijn hogeschool (ArtEZ) om voorgedragen te worden bij het VSB-fonds. Direct de volgende dag kreeg ik een e-mail van mijn opleiding, ze hadden mij uitgekozen! Wauw, lucky me! Ik had mijn tuition rond!
Op een speciale beursalendag van het VSB-fonds kregen we de beurzen officieel uitgereikt. Dat was een erg leuke dag met allemaal interessante mensen die een verre reis gingen maken om zich nog verder te verdiepen in iets waar ze (neem ik aan) al veel vanaf wisten!
In mijn volgende blog zal ik over de rest van de voorbereiding wat meer vertellen (de ambassade, inentingen etc.). Als je vragen hebt of zelf naar de VS wilt stuur mij dan gewoon even een mailtje, dan zal ik – als dat kan – deze voor je beantwoorden.
Bob